|
ผู้ที่มีความเคารพศรัทธาในองค์หลวงปู่ชื่น ต่างเที่ยวเสาะแสวง
วัตถุมงคลที่หลวงปู่ได้ปลุกเสกอธิฐานจิตไว้ คงจะไม่มีใครเถียง
ทุกคน มีความปารถนาที่จะได้ครอบครองวัตถุรุ่นหลัก รุ่นเด่น รุ่นดัง
แบบพิเศษ มีน้อยหายาก เป็นสุดยอดที่สุดแห่งที่สุด กันทั้งนั้น
บางคนสละเวลาทุ่มเททั้งกำลังกาย กำลังวาจา กำลังทรัพย์ ฯลฯ
เพื่อจะได้ครอบครองวัตถุมงคลของหลวงปู่ ที่เขาว่า ! ที่เขาลือ !
บ้างอยากได้จัด ก็ลงทุน ลงพื้นที่ ด้วยความหวังอันเต็มเปี่ยม
แต่ก็ผิดหวังกลับมา ไม่ได้รุ่น ที่คุณคิดไปเองว่า " พิเศษ "
เพราะชาวบ้านเขาไม่มีกัน ถ้ามี ก็มีน้อยมากแทบจะนับบ้านได้
ส่วนใหญ่แล้วจะมีแต่รุ่นไม่เด่นไม่ดัง ที่คุณคิดไปเองอีกนั่นแหละว่า.
"ธรรมดา"
แล้วทำไมชาวบ้านถึงไม่ค่อยมีพระของหลวงปู่ชื่นกัน ???
ถ้าจะหาคำตอบก็ต้องหันกลับมาดูเรื่อง " ศรัทธา " กัน ในสมัยนั้น
หลวงปู่ท่านไม่ได้มีคนรู้จักมากมายเหมื่อนทุกวันนี้ ชาวบ้านแทบไม่
รู้จักท่านเลย และไม่เชื่อด้วยว่าท่านเก่งจริง ศูนย์รวมความศรัทธา
ของชาวบ้านจึงอยู่ที่ หลวงพ่อผาด จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่ชาวบ้าน
แทบทุกหลังคาเรือน จะมีวัตถุมงคลของหลวงพ่อผาด มากกว่า
ในเมือ ศรัทธาไม่มี และชาวบ้านแทบไม่รู้จักว่าเป็นใครมาจากไหน
แล้วชาวบ้านเขาจะมีวัตถุมงคล หลวงปู่ชื่น ได้อย่างไร..
วัตถุมงคลของท่านจึงตกไปอยู่กับลูกศิษย์ต่างแดนที่เชื่อมั่น
ศรัทธาท่านเสียเป็นส่วนใหญ่
หลวงปู่ท่านเป็นเพียงพระชาวเขมรที่หนีไฟสงคราม เข้ามาขอพึ่ง
แผ่นดินในหลวงของเรา ก่อนจะมาพบหลวงปู่นิน ซึ่งเป็นเจ้าอาวาส
วัดตาอี ท่านทั้งสองเคยรู้จักกันมาก่อน จึงได้ชักชวน
หลวงปู่ชื่นท่านมาอยู่วัดตาอี ท่านอยู่กุฎิเล็กๆ บริเวณป่าช้าภายในวัด
ท่านอยู่ของท่านเงียบๆ โดยไม่เคยอวดอ้าง "คุณวิเศษ" ที่ท่านมี
แต่อย่างใด ท่านไม่สนใจโลกภายนอก และโลกภายนอกก็ไม่ได้ให้
ความสำคัญท่านเหมื่อนกัน
วัตถุมงคลของท่าน หลวงปู่ท่านทำไว้ดี อิทธิคุณ เพียบพร้อม
ทุกอย่าง เท่าเทียบกันหมด ท่านไม่ได้ให้ความสำคัญว่า..
อันนี่ ต้องดีกว่า อันโน่น รุ่นนี้ ต้องดีกว่า รุ่นนั้น
เราเอง ต่างหากที่ไปให้ความ " สำคัญ " แบ่งแยกกันเอง
ครั้งหนึ่งเคยมีลูกศิษย์จากต่างจังหวัดเดินทางมาหาท่าน
ก่อนจะกลับ ท่านได้ให้วัตถุมงคล เมื่อลูกศิษย์ท่านนั้นรับมาแล้ว
พลิกองค์พระดูปรากฎว่าไม่มีตะกรุด เขาเลยจะขอหลวงปู่เปลี่ยน
เอาแบบ "พิเศษ" ชนิดฝังตะกรุด แบบ "ธรรมดา" ไม่เอา
หลวงปู่บอกว่า แบบมีตะกรุดท่านแจกจ่ายไปหมดแล้ว
เขาเลยไม่ขอรับพระ เพราะค่านิยมที่เขาคิดไปเองว่า "ธรรมดา"
เมื่อเขาลากลับไปแล้ว หลวงปู่ท่านหยิบพระขึ้นมาดู ท่านคง
สะเทือนใจ ท่านพูดว่า พระของกู กูตั้งใจ ของกู ทุกองค์
แล้วมันไม่ " พิเศษ " ตรงไหน
สิ่งที่เราปรุงแต่งคิดไปเองว่าถ้ามีแล้วจะต้องสุดยอดเหนือกว่าใครๆ
ของดีบ้างครั้งมีมากมายเกลื่อนกราด แต่บ้างครั้งเรากลับไม่เห็นค่า
ของดีบ้างครั้งมันไม่ได้ดูกันแค่รูปลักษณ์ภายนอก
|
ติดตามบัญชีทางการ
โพสต์เมื่อ 